ΧΑΡΙΣ ΚΑΤΑΚΗ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΕ ΕΠΟΧΕΣ ΚΡΙΣΗΣ

ΤΟ ΒΗΜΑ - Είστε έτοιμοι να κάνετε παιδιά; - comedy

ΤΟ ΒΗΜΑ - Είστε έτοιμοι να κάνετε παιδιά; - comedy

Η ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ/ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Γεωργαντά Ευγενία, Psy. D.*

Μάρτιος 2009

Για τους υπαρξιστές τα όνειρα δεν είναι κάτι που έχουμε,

είναι ένα κομμάτι της ύπαρξης μας και ως τέτοια χρειάζεται να τα

προσεγγίζουμε. Τα όνειρα μας μιλάνε για τον κόσμο στον οποίο ζει

ο ονειρευόμενος, τα θέματα που τον απασχολούν, αλλά κυρίως την

στάση που κρατάει απέναντι σε αυτά.

Για τον υπαρξισμό η ψυχοθεραπευτική πρόκληση αφορά την

δυνατότητα αποκάλυψης της έλλειψης συνειδητότητας και

κατατεύθυνσης στον τρόπο με τον οποίο το άτομο ζει την ζωή του.

Στόχος της ψυχοθεραπείας είναι το άτομο να συνειδητοποιήσει τις

αξίες, τις ανάγκες, τις επιθυμίες, τα ενδιαφέροντα και τους

στόχους του. Εις βάθος χρόνου, να μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή

την καινούργια γνώση για να επιλέγει ελεύθερα και χωρίς

βασανιστικούς (νευρωτικούς) περιορισμούς τον τρόπο που θα ζήσει

την ζωή του.

Η ψυχοθεραπεία είναι ένας τρόπος απελευθέρωσης από

«δεσμά» μέσω της συνειδητότητας. Τα δεσμά αυτά αφορούν τον

τρόπο με τον οποίο «ρίχτηκε» το άτομο στην ζωή, δηλαδή, τους

γενετικούς, βιολογικούς και λοιπούς περιορισμούς που του

ετέθησαν, ή το περιβάλλον που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει. Η

ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει να απελευθερωθεί από τρόπους

σκέψης και στάσης απέναντι στην ζωή που στην σημερινή του

ύπαρξη αναγνωρίζει ως απρόσφορους. Βέβαια μόνο ο ίδιος μπορεί

να απαλλάξει την ύπαρξη του από τέτοιες ανώφελες πρακτικές και

σκέψεις. Ο θεραπευτής έχει καθήκον να τον βοηθήσει να τις

διαφωτίσει.

Το όνειρο μπορεί να παίξει ένα τέτοιο διαφωτιστικό ρόλο.

Μας ενημερώνει για τα θέματα που είναι σημαντικά και στα οποία

είμαστε ευαίσθητοι. Ευαίσθητοι σημαίνει θέματα που μας καινε και

από τα οποία δεν μπορούμε να αποδράσουμε ούτε κατά την

διάρκεια του ύπνου. Πέρα από τα θέματα που μας είναι σημαντικά,

τα όνειρα μας δείχνουν τον βαθμό και τον τρόπο με τον οποίο τα

αντιμετωπίζουμε. Π.χ. έχουμε μια θαρραλέα στάση ή προσπαθούμε

να τα αποφύγουμε; Είμαστε αγχωμένοι ή σίγουροι και δυνατοί; Ο

τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα θέματά μας στο όνειρο είναι

αντίστοιχος με αυτόν που τα αντιμετωπίζουμε σε κατάσταση

εγρήγορσης και επομένως και στην ψυχοθεραπεία.

* Παρουσίαση στο συνέδριο της Εταιρείας Συμβουλευτικής, Χαροκόπειο, Αθήνα (2009)

Επειδή τα όνειρα τα βλέπουμε σε μια ασφαλή και

απομονωμένη κατάσταση μπορεί να είναι πολύ αποκαλυπτικά. Έτσι

οι υπαρξιστές ψυχοθεραπευτές δεν βλέπουν τα όνειρα σαν γρίφους

που πρέπει να λύσουν αλλά σαν ανοίγματα που πρέπει να

διερευνήσουν. Το όνειρο δεν μεταφέρει ένα ασυνείδητο, συμβολικό

μήνυμα αλλά ένα ευθύ μήνυμα. Ο «κόσμος του ονείρου» και ο

«κόσμος της εγρήγορσης» έχουν την ίδια αυθεντικότητα, ευθύτητα

και αξία. Ο ένας κόσμος μπορεί να εμπλουτίσει και να φωτίσει τον

άλλο.

Οι υπαρξιστές ψυχοθεραπευτές προτρέπουν: «Αφήστε το

φαινόμενο του ονείρου να ξεδιπλωθεί. Επιτρέψτέ του να πει την

ιστορία του». Το φαινόμενο του ονείρου κρύβει και αποκαλύπτει

ταυτόχρονα ένα νόημα που δεν είναι προφανές με την πρώτη ματιά.

Το να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας το προφανές δεν σημαίνει ότι

το αντιλαμβανόμαστε κυριολεκτεί (face value). Καταλαβαίνοντας

το όνειρο ο θεραπευόμενος μπορεί να βιώσει ένα άνοιγμα στον

τρόπο με τον οποίο νοηματοδοτεί την ύπαρξή του. Που βρίσκεται,

τι τον απασχολεί, πως το αντιμετωπίζει. Μπορούμε να

συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξή μας τόσο μέσα από τα όνειρα όσο

και στην ζωή μας σε εγρήγορση.

Για τους υπαρξιακούς ψυχοθεραπευτές η «ανάλυση» του

ονείρου ξεκινάει με την διαλεύκανση του περιεχομένου του.

Ενθαρρύνουμε τον θεραπευόμενο να μπει στον κόσμο του ονείρου

και αφού το περιγράψει του κάνουμε ερωτήσεις που θα φωτίσουν το

εμφανές περιεχόμενό του. (Descriptively focused examination-

Boss) .

Τέτοιες ερωτήσεις είναι:

· Που βρίσκεται ο θεραπευόμενος στο όνειρο.

· Με ποιόν ή τι συναντάται.

· Πως βιώνει την συνεύρεση/ συνάντηση αυτή. Ποια είναι η

συναισθηματική του διάθεση. Οτιδήποτε έχει αξία φανερώνεται

μέσα από μια συναισθηματική διάθεση. Ποια είναι η διάθεση που

επικρατεί στο όνειρο;

Ολοκληρώνοντας να πούμε ότι το όνειρο χρειάζεται να διερευνηθεί

όπως και οτιδήποτε άλλο φέρνει ο θεραπευόμενος στην θεραπεία.

Χρειάζεται να τον βοηθήσουμε να ανοίξει την αντίληψή του και την

συνειδητότητά του πέρα από το προφανές. Να αντιληφθεί τον

τρόπο με τον οποίο νοηματοδοτεί την ζωή του και να αναγνωρίσει

την κοσμοαντίληψή του. Τόσο στον κόσμο του ονείρου όσο και της

εγρήγορσης ζούμε την ύπαρξη μας σε σχέση με την συμπεριφορά

μας και τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τα πράγματα και τους

συνανθρώπους που αντιμετωπίζουμε. Το όνειρο μπορεί να είναι

ιδιαίτερα διαφωτιστικό γιατί όταν το βλέπουμε δεν έχουμε τις

αναστολές της συνηθισμένης αντίληψης που έχουμε κατά την

διάρκεια της εγρήγορσης. Προσφέρει μια άλλη ματιά χωρίς

αναστολές και άμυνες.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Boss, M. (1963) Psychoanalysis and Daseinsanalysis. New York:

Basic

Books.

Cohn, H.W. (1997) Existential Thought and Therapeutic Practice.

London: Sage publications.

Condrau, G. (1993) Dream Analysis: Do we need the unconscious?

Journal of the Society for Existential Analysis, Vol.4, pp.1-12.

Jaenicke, U. (1996) Dream Interpretation, the “Royal Road” to the

dreamer’s actual and existential suffering and striving.

Journal

of the Society for Existential Analysis, Vol. 8.1, pp. 105-114.

Spinelli, E. (2007) Practicing Existential Psychotherapy: The

relational

world. London: Sage publications.

Young S. (1993) “Everything is what it is, not something else” A

response to Professor Gion Condrau. Journal of the Society

for

Existential Analysis, Vol. 4, pp.13-18.

Why love matters

Sue Gerhardt. Why love matters: How affection shapes a baby’s brain. London: Routledge. (ISBN 1-58391-817-5)



Η συστημική θεραπεύτρια Sue Gerhardt ‘μεταφράζει’ τόσο για τους ειδικούς της ψυχικής υγείας όσο και για το ευρύτερο κοινό συναρπαστικά ευρήματα από διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους (νευροεπιστήμες, ψυχολογία, βιοχημεία), που τα τελευταία χρόνια επικοινωνούν και συγκλίνουν προσφέροντας μια νέα, πιο ολοκληρωμένη αντίληψη για την συναισθηματική μας ζωή και την κοινωνική μας συμπεριφορά.



Στο πρώτο μέρος, η συγγραφέας περιγράφει πώς ο “κοινωνικός εγκέφαλος” αρχίζει να διαμορφώνεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και στα πρώτα δυο χρόνια της ζωής. Ο “κοινωνικός εγκέφαλος” μαθαίνει πώς να διαχειρίζεται τα συναισθήματα σε σχέση με τις συμπεριφορές άλλων ανθρώπων. Αναπτύσσει ακόμα το σύστημα αντίδρασής του στο στρες, το ανοσοποιητικό σύστημα και το σύστημα των νευροδιαβιβαστών, όλα δηλαδή εκείνα τα στοιχεία που επηρεάζουν την κατοπινή συναισθηματική του ζωή. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει η Gerhardt στην περιγραφή της λειτουργίας της κορτιζόλης, και των επιπτώσεων της ποσότητας (υψηλής-χαμηλής) αυτής της ορμόνης του στρες στον οργανισμό μας. Η ασφαλής σχέση με ένα γονιό διατηρεί τα επίπεδα της κορτιζόλης στα επιθυμητά επίπεδα.



Στο δεύτερο μέρος η συγγραφέας εξετάζει διάφορα ευρήματα σε σχέση με την ανάπτυξη συμπτωμάτων όπως η νευρική ανορεξία, οι εξαρτήσεις, η κατάθλιψη, οι διαταραχές προσωπικότητας, τα ψυχοσωματικά συμπτώματα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στη σύνδεση των συμπτωμάτων με την ποιότητα του συναισθηματικού δεσμού (συναισθηματική ασφάλεια) παιδιού-γονιού όπως περιγράφεται στη θεωρία του John Bowlby και στα πρόσφατα ερευνητικά ευρήματα από το χώρο αυτό, σε συνδυασμό με εκείνα των νευροεπιστημών.



Στο τρίτο μέρος η συγγραφέας συνοψίζει τα βασικά της συμπεράσματα και προτείνει τρόπους εφαρμογών της γνώσης που έχουμε σήμερα, μεταξύ άλλων στην ψυχοθεραπεία και στον τρόπο μεγαλώματος ενός παιδιού. Τονίζει τη σημασία της διακοπής του φαύλου κύκλου της αναποτελεσματικής διαχείρισης συναισθημάτων και της διαγενεολογικής μεταβίβασης μοτίβων συμπεριφοράς που ανατρέφουν ανασφαλείς και συχνά κακοποιητικούς ενηλίκους.



Ένα βιβλίο καλογραμμένο με πολλές και χρήσιμες πληροφορίες που συνθέτουν μια ενδιαφέρουσα εικόνα για το πώς διαμορφώνεται συνολικά ένα ανθρώπινο ον. Η γλώσσα είναι απλή για τους αγγλομαθείς, με σποραδικές αναφορές της συγγραφέως στις δικές της προσωπικές σχέσεις.
 
πηγή: http://www.logopsychis.gr/

Επιπτώσεις της οικονομική κρίση στη ψυχική υγεία

Γ. Μπούρας*, Λ. Λυκουράς
Η ζωή και η προσωπικότητα του σύγχρονου ανθρώπου είναι δομημένες πάνω στην εργασία και την οικονομική του επιφάνεια. Η εργασία σε σημαντικό βαθμό συντελεί στο προσδιορισμό τόσο της ταυτότητας όσο και της εικόνας εαυτού του σύγχρονου ανθρώπου. Έτσι, πέρα από τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει όποιος βλέπει το εισόδημά του να περικόπτεται ή να εξανεμίζεται, εξίσου σημαντική είναι και η «συμβολική» του κατάρρευση που αντιμετωπίζει. Η εργασία και η κοινωνική αυτοπεποίθηση που συνδέεται με αυτήν, επηρεάζει τον τρόπο αλληλεπίδρασης με τους άλλους, ακόμα και αν είναι οι φίλοι, οι συγγενείς, ο σύντροφός, το παιδί. Έντονη άλλωστε είναι η αίσθηση των ανέργων για προσωπική ανεπάρκεια και αδυναμία.



Οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι η απώλεια της εργασίας αυξάνει τον κίνδυνο ψυχιατρικών διαταραχών και των σωματικών επιπτώσεών τους. Πολλές μελέτες συγκλίνουν στη παραδοχή μίας ισχυρής συνάφειας ανάμεσα στην ανεργία και στην αύξηση της κατάθλιψης, του άγχους, της χρήσης ουσιών και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς.8



Μία ενδελεχής μελέτη της βιβλιογραφίας από τους Paul και Moser σχετικά με τις επιδράσεις της ανεργίας στη ψυχική υγεία έδειξε πως ο μέσος όρος των ατόμων που είχαν ψυχολογικά προβλήματα ήταν υπερδιπλάσιος για τους ανέργους (34%), συγκρινόμενος με τα άτομα που εργάζονταν (16%). Επιπλέον, σημαντικές διαφορές διαπιστώθηκαν μεταξύ των ανέργων και των ατόμων που εργάζονταν σε βασικές παραμέτρους ενδεικτικές της ποιότητας της ψυχικής υγείας του ατόμου, όπως π.χ. το άγχος, η κατάθλιψη, τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, την αίσθηση ικανοποίησης από τη ζωή, το αίσθημα αυτοεκτίμησης, κλπ. Η μελέτη, η πρόληψη αλλά και η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της ανεργίας και της οικονομικής κρίσης στη ψυχική υγεία απαιτούν τη μελέτη σημαντικών στοιχείων που διαφοροποιούν τις συνέπειες της κρίσης.



Ο στιγματισμός και η ψυχολογική πίεση φαίνεται να είναι μεγαλύτερη για τους άνδρες από ότι για τις γυναίκες, ίσως και λόγω των εναλλακτικών κοινωνικών ρόλων που οι γυναίκες επιτελούν (ανατροφή παιδιών, νοικοκυριό...).9,10



Η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση επίσης παίζει σημαντικό ρόλο, με τα άτομα χαμηλότερου οικονομικού status να εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και μεγαλύτερη δυσκολία διαχείρισής της, κάτι που επηρεάζει και τη ψυχική διάθεση των ατόμων αυτών.11 Επιπλέον, και οι οικονομικοί μετανάστες πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από την οικονομική κρίση με κίνδυνο να εμφανίσουν ζητήματα αναφορικά με την υγεία τους.12 Πρόσφατη ανασκόπηση, επίσης, τεκμηριώνει τη συσχέτιση μεταξύ φτώχειας και ψυχικών διαταραχών. Παράγοντες όπως οι κοινωνικές διακρίσεις, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η ανασφάλεια, η ελλιπής εκπαίδευση, η φτώχεια, φαίνεται να συντελούν ενεργά στη μεγιστοποίηση των επιπτώσεων της κρίσης στα κατώτερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα.13



Η οικογενειακή κατάσταση είναι παράγοντας καθοριστικός για τη στήριξη της ψυχικής υγείας του ατόμου σε καταστάσεις οικονομικής κρίσης. Από μελέτες προκύπτει ότι η ύπαρξη συζύγου ή σταθερού συντρόφου μπορεί να αποτελέσει όχι μόνο συναισθηματικό στήριγμα, αλλά και χειροπιαστή βοήθεια για την αντιμετώπιση των οικονομικών αναγκών μέσω της οικονομικής συμβολής του.14,15 Επίσης μελέτες δείχνουν ότι και η ηλικία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, με τα άτομα μέσης ηλικίας να υποφέρουν περισσότερο από την ανεργία16, χωρίς ωστόσο να λείπουν και τα ερευνητικά δεδομένα όπου το γεγονός της ανεργίας μετά τις σπουδές οδηγεί σε σημαντική επιδείνωση της ψυχικής υγείας.17



Οι «ευαίσθητοι» εργαζόμενοι ή τα άτομα που νοσούν ήδη από κάποιο ψυχικό νόσημα ανήκουν και αυτοί στις ομάδες του πληθυσμού που πλήττονται σαφώς περισσότερο από την οικονομική κρίση. Η εργασιακή ανασφάλεια, στην περίπτωση τους, καθώς και το στρες που αυτή επιφέρει, λειτουργούν ιδιαιτέρως ψυχοπιεστικά, εντείνοντας τις ήδη υπάρχουσες δυσκολίες του ατόμου. Επιπλέον, μεσούσης της οικονομικής κρίσης και οι εργοδότες γίνονται λιγότερο «ανεκτικοί», εντοπίζουν τους «αδύναμους κρίκους» και τους απολύουν γρηγορότερα. Ένας φαύλος κύκλος δημιουργείται λοιπόν με αυτόν τον τρόπο, όπου η ψυχική ασθένεια οδηγεί στην απώλεια της εργασίας και στη φτώχεια, αλλά όπου και η ανεργία οδηγεί στην εμφάνιση ή στην επιδείνωση της ψυχικής ασθένειας.18,19



Σημαντικές είναι και οι επιπτώσεις των οικονομικών κρίσεων στα παιδιά. Πρώιμες αντίξοες εμπειρίες μπορεί να τροποποιήσουν τη δομική και λειτουργική ανάπτυξη του εγκεφάλου του παιδιού, συμβάλλοντας στην αρνητική έκβαση της ψυχικής υγείας στο μέλλον. Η κακή κοινωνικοοικονομική κατάσταση των γονέων σχετίζεται επίσης με χαμηλή ικανότητα εστίασης της προσοχής των παιδιών. Η πρώιμη έκθεση της μητέρας σε στρες λόγω κατάθλιψης, άγχους ή υποσιτισμού κατά την εγκυμοσύνη, αυξάνει τη δραστηριότητα του άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια στο βρέφος, με αποτέλεσμα την τροποποιημένη απάντηση στα στρεσογόνα ερεθίσματα. Ο υποσιτισμός του ίδιου του βρέφους μπορεί επίσης να παίξει σημαντικό ρόλο. Για παράδειγμα, η έλλειψη του ρετινοϊκού οξέος, παραγώγου της βιταμίνης Α, έχει αρνητική επίδραση στη νοητική ανάπτυξη, η έλλειψη των ω-3 λιπαρών οξέων σχετίζεται με μεγαλύτερη επίπτωση κατάθλιψης και Διαταραχή Ελαττωματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), ενώ η έλλειψη σιδήρου διαταράσσει τη διαδικασία της μυελίνωσης.20 Οι αρνητικές επιπτώσεις της ανεργίας, όσον αφορά τη ψυχική υγεία, φαίνεται να είναι μεγαλύτερες σε χώρες με αδύναμο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης, άνιση διανομή εισοδήματος καθώς και με συστήματα ελλιπούς προστασίας των ανέργων. Επίσης, οι αρνητικές επιπτώσεις της ανεργίας παρουσιάζονται πιο έντονα σε μακροχρόνια ανέργους (>=6 μήνες), σε σχέση με την ολιγόμηνη ανεργία.21



Όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση, οι προβλέψεις για την επιδείνωση των δεικτών ψυχικής υγείας εντείνονται. Στο Ηνωμένο Βασίλειο αναμένεται τριπλασιασμός των ψυχωτικών επεισοδίων, διπλασιασμός της κατάχρησης αλκοόλ, δι-ή τριπλασιασμός των καταθλιπτικών επεισοδίων.22 Επίσης και στην Ινδία αναφέρεται αύξηση των περιστατικών που αιτούνται ψυχολογικής βοήθειας εξαιτίας των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν με την οικονομική κρίση.23 Πρόσφατες αναφορές δείχνουν επίσης να πραγματοποιείται ήδη αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών στην Ιαπωνία στην παρούσα κρίση.24



Μια μελέτη από τη Χιλή βρήκε ισχυρή σχέση μεταξύ απότομης μείωσης του εισοδήματος και εμφάνισης ψυχιατρικών διαταραχών, με τη μείωση του εισοδήματος να λαμβάνει χώρα σε διάστημα 6 μηνών πριν από την εκδήλωση συμπτωμάτων.25



Το οικονομικό χρέος είναι ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας που προδιαθέτει σε κατάθλιψη. Μια μελέτη σε Αγγλία, Σκωτία και Ουαλία έδειξε σαφή σχέση χρέους και κακής ψυχικής υγείας.26 Επιπλέον, τα πρώτα editorials και οι πρώτες μελέτες ή ανασκοπήσεις σε γενικά και ψυχιατρικά περιοδικά αναφορικά με τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης θέτουν πληθώρα προβληματισμών και για τις δυνατότητες ανταπόκρισης των συστημάτων υγείας στα αιτήματα των πολιτών. Από τα πρώτα, το NewEnglandJournalofMedicine θα επισημάνει σε άρθρο του την πίεση που δέχονται τα συστήματα ψυχιατρικής φροντίδας: μειώνονται μεν τα αιτήματα για παρατεταμένη ψυχιατρική νοσηλεία, αυξάνουν όμως για τα οξέα επεισόδια, όπως αυξάνουν και οι «αναγκαστικές νοσηλείες» καθώς η κοινωνική ανεκτικότητα έναντι προβλημάτων συμπεριφοράς μειώνεται σε περιόδους οικονομικής κρίσης.27



Είναι προφανές ότι συνθήκες αβεβαιότητας και επισφάλειας παρατηρούνται ιδίως σήμερα, στις ιδιαίτερες συνθήκες που συνδιαμορφώνουν ή οικονομική κρίση και η αδυναμία της πολιτείας ή/και των πολιτών να προσδιορίσουν μια έξοδο από αυτήν.



Η βασική και σημαντική πρόκληση της εποχής είναι να αντιμετωπιστεί η αύξηση της ζήτησης υπηρεσιών ψυχικής υγείας που συνδυάζεται με ενδεχόμενο περιορισμό της χρηματοδότησης, δίνοντας πάντα έμφαση στη διατήρηση της ποιότητας των υπηρεσιών, την αποτελεσματικότητά τους και το συμφέρον των ασθενών», Ημερίδα, Νοέμβριος 2009, Royal College of Psychiatrists, Mental Health Network-NHS Confederation, London School of Economics and Political Sciences.28

Πηγή: http://www.antifono.gr/

Οι γυναίκες πλήττουν ευκολότερα στον γάμο

Νέα μελέτη δείχνει ότι πολλά ζευγάρια θεωρούν τη σχέση τους ...αγγαρεία


Οι γυναίκες είναι πιθανότερο να νιώσουν πλήξη μέσα στον γάμο σε σύγκριση με τους άνδρες, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου του Γουίνιπεγκ στον Καναδά. Από τη μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Personal Relationships» προέκυψε ότι οι άνδρες κατέχουν τα …πρωτεία της βαρεμάρας σε ό,τι αφορά τις ερωτικές σχέσεις που όμως δεν έχουν καταλήξει σε γάμο, ωστόσο οι γυναίκες πλήττουν ευκολότερα όταν έχουν πλέον …δέσει τον γάιδαρό τους.
Στο πλαίσιο της μελέτης οι ειδικοί με επικεφαλής την καθηγήτρια Μπέβερλι Φερ παρακολούθησαν 88 ζευγάρια, ένα εκ των οποίων μάλιστα «κουβαλούσε» 36 χρόνια έγγαμου βίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις απαντήσεις των εθελοντών προέκυψαν ούτε μία, ούτε δύο αλλά 70 διαφορετικές περιγραφές της ανίας μέσα στη σχέση.


Στη συνέχεια οι περιγραφές αυτές δόθηκαν σε μια δεύτερη ομάδα εθελοντών από τους οποίους ζητήθηκε να αναφέρουν ποια από αυτά τα χαρακτηριστικά αναγνωρίζουν μέσα στη δική τους σχέση.



Η πλήξη σκοτώνει τη σχέση



Η πιο κοινή περιγραφή φάνηκε να είναι εκείνη που έκανε λόγο για «ανιαρή» σχέση ενώ ακολουθούσαν η έλλειψη χαράς και διασκέδασης, η έλλειψη επικοινωνίας και συζήτησης καθώς και η έλλειψη ρομαντισμού.



«Η σχέση αυτή μοιάζει με αγγαρεία» ήταν επίσης ένας από τους «δημοφιλείς» χαρακτηρισμούς μεταξύ των εθελοντών.



Ορισμένοι συμμετέχοντες στη μελέτη παραπονούνταν ότι οι «πεταλούδες» που ένιωθαν στο στομάχι στην αρχή της σχέσης τους είχαν …εξαφανιστεί ενώ κάποιοι άλλοι σημείωναν ότι ένιωθαν πως βρίσκονταν συνεχώς στη σκιά του/της συντρόφου τους.



Γάμος- ελεύθερη σχέση: σημειώσατε 2



Από την ενδιαφέρουσα μελέτη προέκυψε επίσης ότι ο γάμος είναι σαφώς πιο βαρετός από το φλερτ και την πιο ελεύθερη σχέση – μάλιστα αυτό δεν είχε να κάνει μόνο με το ότι μέσα στον γάμο οι σύντροφοι περνούν περισσότερο χρόνο μαζί σε σύγκριση με την «απλή» ερωτική σχέση.



Σύμφωνα με την δρα Φερ «τα άτομα που έχουν σχέση χωρίς να έχουν παντρευτεί βιώνουν λιγότερη πλήξη επειδή μπορούν να απεμπλακούν ευκολότερα από τη σχέση σε σύγκριση με τους παντρεμένους όταν η βαρεμάρα …εγκατασταθεί ανάμεσα στους δύο συντρόφους».



Η καθηγήτρια συμπλήρωσε ότι εάν ένας ερευνητής στα θέματα των ερωτικών σχέσεων προσέγγιζε ανθρώπους στον δρόμο και τους ρωτούσε «Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο στην κατάκτηση της παντοτινής αγάπης;» θα πίστευε ότι οι πιο συχνές απαντήσεις που θα λάμβανε θα ήταν «οι συγκρούσεις, η προδοσία και ο εγωισμός». Η δρ Φίσερ σημείωσε ότι «θα εκπλησσόμασταν εάν κάποιος μας έδινε ως κύρια απάντηση την πλήξη, ωστόσο η νέα μελέτη έδειξε ότι αυτή θα ήταν η σωστή απάντηση για κάποιους – ή τουλάχιστον μια από τις σωστές απαντήσεις».

http://www.tovima.gr/

Έγκυος η μητέρα, έγκυος και ο πατέρας!

Οι άνδρες βιώνουν επίσης συμπτώματα εγκυμοσύνης

Οι σύγχρονοι άνδρες αφήνονται περισσότερο στα συναισθήματά τους με αποτέλεσμα να ζουν τις ιδιαίτερες στιγμές της εγκυμοσύνης της συντρόφου τους πολύ πιο έντονα σε σχέση με το παρελθόν

Οι μελλοντικοί πατεράδες συμπάσχουν με την εγκυμοσύνη της συντρόφου τους σε τέτοιο βαθμό, ώστε το 23% βιώνει συναισθηματικά και σωματικά συμπτώματα που σχετίζονται με την συγκεκριμένη κατάσταση, υποστηρίζει νέα μελέτη.


Τα ενδιαφέροντα ευρήματα, τα οποία προέρχονται από έρευνα της γνωστής μάρκας βρεφικών προϊόντων Pampers, έδειξαν ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της συντρόφου τους οι άνδρες γίνονται πιο συναισθηματικοί και ευσυγκίνητοι, ενώ τείνουν παράλληλα να εμφανίζουν εναλλαγές στη διάθεσή τους, ναυτία ή ακόμη και ψευτόπονους στην κοιλιά.


Αρκετοί πατεράδες δήλωσαν ακόμα ότι λιγουρεύονταν περίεργους διατροφικούς συνδυασμούς, όπως π.χ. το πάντρεμα τομάτας με πορτοκάλι, τόνου με κρεμμύδια πίκλες, αυγά τουρσί και παγωτό ξυλάκι.


Ανδρική ... «εγκυμοσύνη»


Βάσει των στοιχείων που συνέλεξαν οι ειδικοί, το 36% των ανδρών δήλωσε ότι βίωνε μια πολύ συναισθηματική περίοδο και το 26% ότι είχε συχνές μεταπτώσεις της διάθεσης.


Το 8% παραδέχθηκαν ότι ήταν ιδιαίτερα ευσυγκίνητοι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της συντρόφου τους, με αποτέλεσμα πολλές φορές να κλαίνε …βλέποντας τηλεόραση.



Ακόμα, 10% από αυτούς δήλωσαν ότι προχωρούσαν σε περίεργες διατροφικές επιλογές, 6% είπαν ότι εμφάνιζαν ξαφνική ναυτία, χωρίς αυτή να συνδέεται με κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας, ενώ 3% ανέφεραν ότι ταλαιπωρούνταν από ψευτόπονους εγκυμοσύνης.



Πολλοί μελλοντικοί πατεράδες έκαναν λόγο για διαφορετικά συναισθήματα από εκείνα που βίωναν οι μητέρες, με το 56% να αισθάνονται έντονα την υποχρέωση να προετοιμάσουν κατάλληλα τη «φωλιά» που θα υποδεχόταν το παιδί τους, με αποτέλεσμα να ασχολούνται ακόμη και με τη διακόσμηση του σπιτιού.



Τέλος, 74% των ανδρών χαρακτήρισαν τον εαυτό τους ως πιο προστατευτικό απέναντι στην έγκυο σύντροφο τους ενώ 80% αισθάνονταν ότι πλέον έπαιζαν τον ρόλο του «κουβαλητή» με μεγαλύτερη υπευθυνότητα.



Φαινόμενο των καιρών



Οι ειδικοί πιστεύουν ότι το παράξενο φαινόμενο της ανδρικής …«εγκυμοσύνης» οφείλεται στην ψυχολογική αναστάτωση που συνοδεύει την όλη εμπειρία της εγκυμοσύνης.



«Οι σημερινοί μελλοντικοί πατεράδες, εμπλέκονται πολύ περισσότερο στην εγκυμοσύνη της γυναίκας τους και στην διαδικασία του τοκετού, σε σχέση με το παρελθόν και θέλουν να παρέχουν στη σύντροφό τους την καλύτερη δυνατή υποστήριξη» σχολιάζει η καθηγήτρια και μαία Μέρι Στιν.



«Τα τελευταία 50 χρόνια έχουμε βιώσει αρκετές πολιτισμικές και κοινωνικές αλλαγές, γεγονός που οδήγησε τους άνδρες στο να προχωρούν στις επιλογές αυτές και να είναι πιο ανοιχτοί απέναντι στα συναισθήματά τους. Εξάλλου τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες πραγματοποιούν αυτό το συναισθηματικό και σωματικό ταξίδι μαζί» καταλήγει η ειδικός.

πηγή http://www.tovima.gr/