Δύσπνοια, τσιμπήματα στην καρδιά, ταχυκαρδία και εφίδρωση, πονοκέφαλοι, εκζέματα: είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα που προκαλεί η οικονομική κρίση. Παθολόγοι, δερματολόγοι και ψυχίατροι παρατηρούν αύξηση των ασθενών που καταφθάνουν στο ΕΣΥ, οι οποίοι σωματοποιούν το στρες με αποτέλεσμα να νιώθουν άρρωστοι.
Την ίδια ώρα, οι γιατροί στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί εκφράζουν την αγωνία τους, καθώς οι κλινικές τους έχουν μετατραπεί σε «πάρκινγκ» ηλικιωμένων που πάσχουν από άνοια, αλλά και σε άσυλο ανθρώπων με σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Στο Νοσοκομείο «Ανδρέας Συγγρός» παρατηρείται έξαρση που φτάνει το 5%- 8% σε εκείνες τις δερματικές παθήσεις που πυροδοτούνται σε περιόδους έντονου στρες. «Η προσέλευση των ασθενών με ενδογενή εκζέματα- για παράδειγμα νευροδερματίτιδα ή τοπική δερματίτιδα- αλλά και εκείνων που διαγιγνώσκονται με ψωρίαση, λεύκη και γηροειδή αλωπεκία έχει αυξηθεί στα εξωτερικά ιατρεία», λέει στα «ΝΕΑ» ο επίκουρος καθηγητής της Δερματολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Παναγιώτης Σταυρόπουλος.
Οταν οι δερματολόγοι παίρνουν ιστορικό και οι ασθενείς τους ανοίγονται, συχνά διαπιστώνουν πως πίσω από την επιδείνωση της πάθησης κρύβονται παράγοντες συναισθηματικής πίεσης. «Η οικονομική κρίση, ο κίνδυνος απόλυσης και η οικονομική δυσχέρεια είναι μερικοί από τους συχνότερους προβληματισμούς που αναφέρουν, αν και όχι οι μοναδικοί.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, εκτός από την τοπική θεραπεία, συστήνουμε ένα αντιισταμινικό ή ένα ήπιο ηρεμιστικό. Σε εκείνους τους ασθενείς που διαπιστώνουμε πως νιώθουν έντονο άγχος τούς συμβουλεύουμε με κομψό τρόπο να αναζητήσουν βοήθεια ώστε να ξεπεράσουν το στρες», προσθέτει ο κ. Σταυρόπουλος.
«Νιώθουν άρρωστοι»
Η ανησυχία και ο φόβος της ανεργίας οδηγούν αρκετούς Ελληνες και στις παθολογικές κλινικές. Μάλιστα, όπως παρατηρεί η παθολόγος κ. Ματίνα Παγώνη, οι άνθρωποι που καταφτάνουν με ψυχοσωματικά συμπτώματα στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς» είναι κυρίως νέοι έως 45 ετών. «Νιώθουν άρρωστοι, όταν όμως τους παίρνουμε ιστορικό, τότε διαπιστώνουμε πως έχουν περάσει ή διανύουν μία δύσκολή περίοδο».
Ο αυχένας, οι ώμοι και το κεφάλι είναι τα σημεία του σώματος που συσσωρεύουν το άγχος, όπως τονίζουν οι επιστήμονες. Και αυτό, γιατί το στρες προκαλεί ένταση και η ψυχολογική αυτή κατάσταση κάνει τους ανθρώπους να σφίγγονται. Ετσι όμως, σύμφωνα με τον παθολόγο- κλινικό φαρμακολόγο κ. Αναστάσιο Σπαντιδέα, προκαλούνται σπασμοί στους μυς του αυχένα και στα αγγεία του κεφαλιού που έχουν ως επακόλουθο τον έντονο πόνο.
«Οι πονοκέφαλοι τάσεως, όπως λέγονται οι πονοκέφαλοι που πυροδοτούνται από την υπερένταση που νιώθει κανείς, είναι μία συνήθης παρενέργεια τους στρες, όπως και η σπαστική κολίτιδα. Η ανασφάλεια για το μέλλον, ωστόσο, πυροδοτεί και τις ενοχλήσεις στο στομάχι ή στην καρδιά ενώ συχνά ευθύνεται για το αίσθημα πνιγμού», προσθέτει ο κ. Σπαντιδέας.
Ψυχικές διαταραχές
Επιπλέον, οι λεγόμενες ήπιες ψυχικές διαταραχές, όπως είναι οι κρίσεις πανικού και η κατάθλιψη, ταλαιπωρούν ολοένα και περισσότερους Ελληνες. Σύμφωνα με τον ψυχίατρο κ. Δημήτρη Πλουμπίδη, ο χρόνος αναμονής για ραντεβού ξεπερνά τον ένα μήνα στα Κέντρα Ψυχικής Υγείας Βύρωνα και Καισαριανής όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο ήταν κατά μέσο όρο μία εβδομάδα.
«Οι άνθρωποι αυτοί ωστόσο ανήκουν στην κατηγορία υψηλού κινδύνου για να εμφανίσουν σοβαρή νοσηρότητα. Γι΄ αυτό είναι απαραίτητο να δώσουμε έμφαση στην πρόληψη, ιδίως σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τον πληθυσμό», υπογράμμισε ο πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας κατά τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου κ. Νίκος Τζαβάρας.
To Δαφνί έχει μετατραπεί σε «πάρκινγκ» ηλικιωμένων
Τα οικονομικά προβλήματα αναγκάζουν δεκάδες οικογένειες να αφήνουν τους ηλικιωμένους συγγενείς τους στο Δαφνί. Οπως τονίζει η ψυχίατρος κ. Ελένη Σιούτη, πρόκειται για ασθενείς που πάσχουν από Αλτσχάιμερ και άνοια και συνεπώς χρειάζονται εξειδικευμένη φροντίδα- είτε κατ΄ οίκον φροντιστή, είτε νοσηλεία σε ιδιωτική κλινική που όμως κοστίζει ακριβά.
Τα προβλήματα όμως δεν σταματούν εδώ: εκτός από τα 25 κρεβάτια, επιπλέον 15 ράντζα ανοίγουν σε κάθε εφημερία στο 10ο Ψυχιατρικό Τμήμα, αν και ειδικοί παραδέχονται πως περίπου οι μισοί ασθενείς δεν χρήζουν ψυχιατρικής περίθαλψης.
«Αρκετοί είναι άστεγοι που επικαλούνται ψυχιατρικά προβλήματα, με το πλέον σύνηθες την τάση αυτοκτονίας, προκειμένου να μείνουν στο νοσοκομείο», σημειώνει η κ. Σιούτη.
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ
Δημοσίευση: 16-7-2010
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάρθα Καϊτανίδη
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψυχοσωματικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ψυχοσωματικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010
Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2010
Ψυχολογία και στεφανιαία νόσος
Πηγή:alithia.com.cy
Η επιθετικότητα, η φιλοδοξία, η κατάθλιψη, το άγχος στην εργασία, η ανασφάλεια και το αίσθημα κοινωνικής απομόνωσης αυξάνουν τη συχνότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου και συχνά επηρεάζουν δυσμενώς την εξέλιξή της.
Η επίδραση των παραπάνω παραγόντων στο καρδιαγγειακό σύστημα γίνεται με άμεσους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς αλλά και με έμμεσους τρόπους. Οι έμμεσες επιδράσεις επέρχονται από την υιοθέτηση ανθυγιεινών συνηθειών, όπως το κάπνισμα, το αλκοόλ, η έλλειψη ύπνου και η κακή διατροφή. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την καθιστική ζωή και την έλλειψη άσκησης αυξάνουν τον κίνδυνο εμφράγματος.
Επιπλέον, το άγχος και η συναισθηματική καταπόνηση, τα οποία συσχετίζονται με την κατάθλιψη, αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης οξέων στεφανιαίων συνδρόμων. Ειδικότερα, η κατάθλιψη είναι τριπλάσια στους στεφανιαίους ασθενείς σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό χωρίς στεφανιαία νόσο, ενώ η παρουσία της επιβαρύνει τη μετεμφραγματική πορεία των ασθενών.
Μια ιδιαίτερη μορφή κατάθλιψης, η απελπισία, έχει σχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου και εμφάνισης πρώιμης αθηροσκλήρωσης. Η επιθετικότητα, η ανταγωνιστικότητα και ο θυμός 2πλασιάζουν τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, ενώ 5πλασιάζουν τον κίνδυνο επανεμφράγματος.
Εργασιακό άγχος
Ο εργασιακός μας χώρος επίσης επιδρά στη διαμόρφωση της ποιότητας ζωής και στην καλλιέργεια του επαγγελματικού άγχους. Το εργασιακό άγχος είναι η πιο γνωστή μορφή χρόνιου άγχους που συνδέεται με τη στεφανιαία νόσο. Ιδιαίτερα η ενασχόληση με εργασία που έχει υψηλές απαιτήσεις αλλά μικρό εύρος αποφάσεων και έλλειψη αναγνώρισης, μπορεί να αυξήσει έως και τέσσερις φορές τον κίνδυνο εμφάνισης θανατηφόρου καρδιοαγγειακού επεισοδίου.
Επίσης αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου διατρέχουν οι εργαζόμενοι σε επαγγέλματα υψηλών απαιτήσεων αλλά χαμηλών αμοιβών.
Οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες, πράγματι, προκαλούν σημαντική αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας και επηρεάζουν δυσμενώς την πρόγνωση έπειτα από στεφανιαίο επεισόδιο. Αυτό καθιστά αναγκαία τη συνεχή ενημέρωση για την τήρηση υγιεινών συνηθειών. Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί σε ομάδες όπως τρόφιμους γηροκομείων, κέντρων απεξάρτησης, με ψυχολογική υποστήριξη για την αποφυγή του αισθήματος κοινωνικής απομόνωσης. Τέλος, η επιστημονική κοινότητα θα μπορούσε να επιστήσει την προσοχή των μελών της ώστε ο καρδιοπαθής να αντιμετωπίζεται σαν μια ψυχοσωματική ολότητα.
Η επιθετικότητα, η φιλοδοξία, η κατάθλιψη, το άγχος στην εργασία, η ανασφάλεια και το αίσθημα κοινωνικής απομόνωσης αυξάνουν τη συχνότητα εμφάνισης στεφανιαίας νόσου και συχνά επηρεάζουν δυσμενώς την εξέλιξή της.
Η επίδραση των παραπάνω παραγόντων στο καρδιαγγειακό σύστημα γίνεται με άμεσους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς αλλά και με έμμεσους τρόπους. Οι έμμεσες επιδράσεις επέρχονται από την υιοθέτηση ανθυγιεινών συνηθειών, όπως το κάπνισμα, το αλκοόλ, η έλλειψη ύπνου και η κακή διατροφή. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την καθιστική ζωή και την έλλειψη άσκησης αυξάνουν τον κίνδυνο εμφράγματος.
Επιπλέον, το άγχος και η συναισθηματική καταπόνηση, τα οποία συσχετίζονται με την κατάθλιψη, αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης οξέων στεφανιαίων συνδρόμων. Ειδικότερα, η κατάθλιψη είναι τριπλάσια στους στεφανιαίους ασθενείς σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό χωρίς στεφανιαία νόσο, ενώ η παρουσία της επιβαρύνει τη μετεμφραγματική πορεία των ασθενών.
Μια ιδιαίτερη μορφή κατάθλιψης, η απελπισία, έχει σχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου και εμφάνισης πρώιμης αθηροσκλήρωσης. Η επιθετικότητα, η ανταγωνιστικότητα και ο θυμός 2πλασιάζουν τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, ενώ 5πλασιάζουν τον κίνδυνο επανεμφράγματος.
Εργασιακό άγχος
Ο εργασιακός μας χώρος επίσης επιδρά στη διαμόρφωση της ποιότητας ζωής και στην καλλιέργεια του επαγγελματικού άγχους. Το εργασιακό άγχος είναι η πιο γνωστή μορφή χρόνιου άγχους που συνδέεται με τη στεφανιαία νόσο. Ιδιαίτερα η ενασχόληση με εργασία που έχει υψηλές απαιτήσεις αλλά μικρό εύρος αποφάσεων και έλλειψη αναγνώρισης, μπορεί να αυξήσει έως και τέσσερις φορές τον κίνδυνο εμφάνισης θανατηφόρου καρδιοαγγειακού επεισοδίου.
Επίσης αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου διατρέχουν οι εργαζόμενοι σε επαγγέλματα υψηλών απαιτήσεων αλλά χαμηλών αμοιβών.
Οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες, πράγματι, προκαλούν σημαντική αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας και επηρεάζουν δυσμενώς την πρόγνωση έπειτα από στεφανιαίο επεισόδιο. Αυτό καθιστά αναγκαία τη συνεχή ενημέρωση για την τήρηση υγιεινών συνηθειών. Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί σε ομάδες όπως τρόφιμους γηροκομείων, κέντρων απεξάρτησης, με ψυχολογική υποστήριξη για την αποφυγή του αισθήματος κοινωνικής απομόνωσης. Τέλος, η επιστημονική κοινότητα θα μπορούσε να επιστήσει την προσοχή των μελών της ώστε ο καρδιοπαθής να αντιμετωπίζεται σαν μια ψυχοσωματική ολότητα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)